Er komen steeds weer wat dingen bij. Sommige zijn noodzakelijk, andere maken het leven onderweg wat aangenamer.  Maar  ze  moeten  altijd een  plek hebben  zodanig dat ze tijdens  een ruige  rit  niet  gaan rammelen of los komen.

De auto schommelt nogal bij het in- en uitstappen, maar ook als een flinke wind staat. En omdat de winderigste plek op aarde, Patagonië, het komend jaar op het programma staat, ben ik op zoek gegaan naar een manier om de auto te stabiliseren tijdens het kamperen. Er zijn stabilisatorkrikjes te koop, Degene die vast aan de auto komen, vallen af. Er zijn ook losse die je in een krikpunt steekt. Allemaal zijn ze vrij prijzig, dus ben ik gaan denken hoe ik er zelf twee kon maken. Het moesten twee simpele stelpoten worden die onder de achterbumper gezet konden worden. 

Ik heb dus twee in hoogte verstelbare aluminium poten gemaakt, samen met mijn lasvriend. Ik bedacht dat één krik wel genoeg was om twee stelpoten op hun plek te krijgen en een krik uit een Ford Escort had ik al tien jaar op een plank liggen. De krik heb ik aangepast op twee punten: Aan de bovenkant bij de rode pijl heb ik een schaalvorm laten lassen die onder de bumper past. Aan de onderkant, witte pijl, is een stuk vierkante buis gekomen, waar de aluminum koker in past. De tweede poot is alleen in hoogte verstelbaar door in te schuiven en te borgen met een pin. 

Ik heb er voor gekozen om de 'voeten' los te maken, zodat er meer mogelijkheden zijn om alles een plek te geven. De voetjes komen namelijk op een blokje hout aan de binnenkant van de deur, vastgezet met de borgpen. Onder het bestaande deurbakje was ook nog plek voor het bovendeel van de vaste stelpoot.



De middenstukken hebben een plek gevonden binnen het luik, naast de lades van de keuken. Voor de krik was iets lastiger een goede plek te vinden. Uiteindelijk kwam ik uit op de plek achter de bestuurdersstoel, vooral omdat je er bij kunt als je al buiten staat. Ik moest wel een apart bevestigingspunt maken. Het werd een stuk buis waar de buis van de krik omheen past, zodat deze ook weer geborgd kan worden met een pin. Best belangrijk, want je wilt geen projectiel door de auto hebben vliegen in geval van een noodstop of erger.





Hier laat ik nog even zien hoe de stelpoten functioneren. De vaste stelpoot zet ik op een paar centimeter hoger dan de onderkant van de bumper. Met de poot met krik til ik de bumper op zodat de vaste er onder kan schuiven en laat de krik dan weer zakken tot de bumper op de vaste stelpoot rust.



Dan kan ik met de poot met krik de andere kant opkrikken en de camper waterpas zetten. De praktijk moet nog uitwijzen hoeveel baat ik bij de stelpoten heb.

Onderweg op reis kun je ook slecht weer krijgen. Regen, al of niet met wind. Het kan de reden zijn om het klapdak dicht te houden. Maar dan krijg je al snel last van vocht in de auto. Helemaal als je gaat koken. Een oplossing is geforceerde ventilatie, ofwel een ventilator in de wand. Ik ben op zoek gegaan naar een 12 volt ventilator en heb een exemplaar gevonden met een diameter van 12 cm. Die werkt goed, maar ik vond de capaciteit van de luchtverplaatsing tegen vallen.  Toen ik uit nieuwsgierigheid in de winkel op een doos van een 220-volt toiletventilator keek, zag ik dat deze maar 16 watt verbruikt. Dat is niet veel en die kan ik makkelijk op mijn  220-volt circuit aansluiten zonder bang te zijn dat de accu snel wordt leeg getrokken. En de capaciteit is ruim het dubbele dan die van de 12-volt ventilator.

Deze heb ik meegenomen en heb een passend gat in de wand naast het keukenraam gemaakt. Hiervoor een hele reeks gaten in een cirkelvorm geboord en toen doorgebroken en rond gevijld. 

Omdat de ventilator niet recht boven de gasplaat zit zou een soort afzuigkap wenselijk zijn. Maar een afzuigkap is een fors ding en bovendien hoop ik hem maar heel af en toe nodig te hebben. Dan is de volgende stap voor mij dat hij demontabel en opvouwbaar moet zijn. Na een denkrondje langs de mogelijke materialen leek mij dun PVC doek, dat ik nog had liggen, heel geschikt. Licht, sterk en makkelijk afneembaar. Met zachte-PVC-lijm is een kapmodel zo in elkaar gelijmd. Ook had ik nog een stuk stevig flexibele buis liggen van de goede diameter. Alleen moest nog even worden bedacht hoe de buis demontabel aan de kap gezet kan worden. De oplossing was op een korte wand van de kap een plaatje board te lijmen, waar dan weer een inschuifbevestiging op gemaakt kon worden.  

Hij wordt aan het dak bevestigd met klittenband en met het stukje uitstekende board dat in een sleufje steekt. Aan de buitenkant komt een afsluitbare klep, maar die ga ik pas monteren als de plakfolie op de wand zit. De afzuigkap werkt fantastisch, weegt minder dan een kilo en is heel klein weg te bergen: missie geslaagd.

Nog een reden om afzuiging in de auto te hebben, is mijn versie van een portable toilet. Ik vind de portapotti's die te koop zijn helemaal niks. Veel te groot en ik hou niet van de lucht van de chemicaliën die erbij horen. Toch kun je af en toe eens behoefte hebben aan een prive-wc. Ik heb een houten wc bril gemaakt die op een omgekeerd zitkrukje past. Ik gebruik dan een speciale plastic zak met een soort geurloze gel, die je erna sealt en weggooit. Ik wilde eerst een gat in de bekleding van het krukje maken, maar nu is hij ook als gewoon krukje nog te gebruiken. En ook deze is weer heel plat op te bergen.

Het kan lastig zijn om grote of zware dingen uit de bankkasten te halen. Het scheelt enorm als je daar een aparte plek voor maakt. Zo heb ik een barbecue gekocht, zoals je ziet al goed gebruikt, die zich heel plat laat opvouwen. Heel geschikt dus om ze op te bergen in een houder aan de deksel van de bedbank. Zo is hij direct voor het grijpen en ligt niet meer in de weg van andere dingen in de kast.







De opvouw-oven is van Coleman. Het briljante ontwerp sprak me natuurlijk gelijk aan, hij is opgevouwen maar 5 cm dik. De oven krijgt zijn warmte van een gasstel waar je hem op plaatst. Ik heb er nog niet echt brood in gebakken, maar al wel een paar keer  broodjes afgebakken. De hitte concentreert zich nog te veel onderin de oven, een probleem waar ik me nog eens over moet buigen.

Ik heb een passende houder gemaakt, waar de opgevouwen oven in zijn doos rechtop in past. Op deze manier is hij altijd goed toegankelijk en creëert de houder ook een verdeling in de opbergruimte.

Dan tot slot krijgt een langlopend subproject eindelijk zijn ontknoping. Ik heb definitief besloten dat de grote dichte wand een grote collage met zo'n 60 stuks van mijn fotowerk krijgt. Daaruit volgde het idee om de hele camperbak met folie te beplakken. Wit wilde ik hem niet laten en dan ligt het voor de hand om hem in een kleur te spuiten. Maar spuiten is duur, veel werk en kan ik zelf niet. Ik ken iemand met een printbedrijf die de prints voor mij kon maken.

De hoofdkleur van de camperbak wordt een soort olijfgeel. Na het vinden van de juiste kleur en wat proefjes maken, zijn de prints nu klaar en heb ik ze binnen gekregen. Ze zijn geprint op vinyl plakfolie met een matte polymeer finish. Er ligt hier 14 vierkante meter stickervel in 6 stukken.

Het vergt uiterste concentratie om de vellen plakfolie recht en zonder luchtblaasjes op de wanden te krijgen. Ben eerst maar eens  begonnen met de smalle strook op een van de schuine wandjes aan  de voorkant. Daarna de deur. Het aluminium slotblokje heb ik met veel moeite van de deur los gekregen. Het is een stuk makkelijker plakken als er geen uitstekende delen op het vlak zitten.

Na grondig schoonmaken en ontvetten van de wand, breng ik met plakband de folie in positie, waarna ik aan de bovenkant een strook van 5 cm schutvel lostrek en dubbel vouw. Als die eerste strook vastzit kunnen de plakbandjes weer los en kan stukje voor stukje de rest geplakt worden. Ik heb daarvoor een speciale kunststof spatel.

Ik heb ook een print van een landkaart van Zuid-Amerika op een van de printvellen laten zetten voor op de wand naast de camperdeur. Deze kaart heb ik net als de kaart van Afrika, die al tien jaar op de motorkap zit, samengesteld uit een satellietbeeld, waar ik zelf de grenzen en steden in heb getekend. Op de kaart kan ik straks de voortgang van de reis met een stift invullen.



Later zal de voorkant van de cruiser wel worden gespoten, waarschijnlijk in dezelfde kleur. Er komt dan ook een nieuwe Afrika kaart op de motorkap, zoals ik nu ook heb. Die is ook al geprint.

Voor iedereen die het blog van begin tot eind aan een stuk door wil lezen http://lcbouw.blogspot.nl

Veel meer foto's op www.imaginature.nl

Kort Afrika-filmpje op YouTube: www.youtube.com/watch?v=xR3gXXp9QDs

De cruiser heeft zijn eerste grote test gehad op onze 4-weekse trip naar Slovenië. Het schitterende land was voor ons een ontdekking in Europa. Het meeste heeft goed gefunctioneerd, maar natuurlijk zijn er ook wat dingen boven komen drijven die verbetering behoeven. Die kwamen op het TO DO-lijstje dat er sowieso nog lag. 

Voor dat we op reis gingen had ik nog twee extra ventilatie ramen gemaakt in het tentdoek. Eén aan de voorzijde en de andere aan de achterzijde van het camperdeel. Beide zijn van het zogeheten knuttengaas. Dat heeft veel fijnere mazen en laat ook de kleinste (stekende) vliegjes niet door. Het tentdoek moest natuurlijk weer van de camper gehaald en hier komt het gemak van de klittenbandbevestiging mooi naar voren. Evengoed was het een lastige klus die veel tijd in beslag heeft genomen. Het gaas moet ook hier weer te sluiten zijn met gewoon doek en dat vereist veel denkwerk om alle lagen stof, ritsen en klittenband op de goede plek te hebben. Dat het complete tentdoek lengte heeft van 7 meter helpt ook niet echt als je een gewone naaimachine hebt en niet één met een lange arm.

Nog zo'n ding wat gedaan is vlak voor vertrek is dat de tafel die binnen gebruikt wordt en ook al als bedbodem en kastdeur dienst doet, nog een 4e functie heeft gekregen: buitentafel. Hiervoor moest de tafel natuurlijk poten krijgen en wel op zo'n manier dat je daar tijdens de andere functies geen last van hebt. Een systeem dat ik altijd al had in Afrika, was plaatjes met ingelaste moer, die aan de onderkant van het tafelblad zijn geschroefd. Hierin zijn dan de poten te draaien die daarvoor zijn voorzien van een ingebracht  stuk  draadeind. Plaatjes, moeren en draadeind zijn van RVS, de poten van dik aluminium buis. Alles weer geheel van eigen fabrikaat.

De cruiser is ook bij de garage geweest voor twee dingen die last hadden van slijtage. Ten eerste had de tussenbak speling en dat was te merken met schakelen. Een klus waar ik zelf niet aan begin en ik heb het geluk dat de specialist op dat gebied vlak bij mij zit: 4WD service van Peter van de Warf. Ik ben tevreden over het resultaat van zijn revisiewerk. De speling is weg. Bij Peter heb ik ook nieuwe banden gekocht want mijn BF Goodrich AT waren ook versleten. Ik heb een overstap gemaakt naar Cooper Discoverer STT mudbanden. Heb daar veel goeds over gehoord en ik wilde wel eens over op een dikker profiel. De All-terrains liepen wel erg snel vol in modder.
De look van de nieuwe banden is geweldig, ook al ben ik naar een maatje kleiner gegaan, van 285 naar 265. Past beter. De 285ers stonden echt buiten de carrosserie en je verliest te veel vermogen op zulke grote wielen. De velgen die er al 14 jaar onder zitten waren ook wel toe aan een make-over. Heb eindelijk gedaan wat ik altijd al wilde: ze zwart spuiten. Ik heb ze eerst grof ontroest met een staalborstel op de boormachine en daarna een beghandeling met Fertan roestomzetter. Toen kon de zwarte grondverf en vervolgens de matte zwarte lak er op. Beide gewoon uit de spuitbus. Het resultaat heeft mijn verwachting zelfs wat overtroffen.

Eén van de dingen die tijdens langduriger gebruik naar voren kwam als kandidaat voor verbetering was het buitengasstel. Die moest van zijn plek rechts achter bij het luik gehaald worden. Dat bleek te omslachtig. Een alternatief is het gasstel direkt op het luik te monteren. Dan staat hij bij openen van het luik gelijk op de goede plek. Alleen.... de ruimte tussen het gesloten luik en de lades was te klein en de enige mogelijkheid was, om dan de lades korter te maken. Dat moest dan maar gebeuren. De indeling van de pannenlade moest daarmee ook weer anders, waardoor het met elkaar aardig wat werk was. Maar het gebruiksgemak is enorm vooruit gegaan. Klep open, rooster erop, gas aan. Gelijk ook een windschermpje gemaakt. Op maat gemaakt voor dit gasstelletje van 1 mm aluminium plaat.

Nog iets wat echt anders moest. Ik heb de lange matras opgedeeld in een groter en een kleiner stuk. Dit om toegang to de bergruimtekleppen makkelijker te maken. Overdag ligt de opgerolde matrastopper op het hoofdeind van de grote matras. Daardoor was deze lastig op te tillen. Nu blijft dat deel liggen als je bij de belangrijkste bergruimtes moet. Het schuimrubber van de matras zelf snij je zo doormidden maar de bekleding is een ander verhaal. Er zijn twee nieuwe kopse kanten nodig, waarvan er één weer met klittenband moet kunnen sluiten. Is weer aardig gelukt.
De twee delen zitten opgesloten tussen  achterwand en de kast zodat ze niet uit elkaar kunnen schuiven. 

Verder nog de beide stopkontakten verplaatst en één er van voorzien van een LED-lampje zodat te zien is dat de 220V omvormer aan staat. Die vergat ik nog wel eens uit te doen, omdat het lampje van de ingebouwde omvormer zelf niet te zien is in kast. Het LED-lampje heb ik gesloopt uit een kapotte waterkoker en in het stopkontakt gemonteerd.

Als het dak openstaat ontstaat er een spleet aan de scharnierende kant. Weliswaar maar 1 centimeter breed, maar genoeg voor tocht in de nek als de wind op die kant staat. Bovendien kunnen er muggen binnen komen. De oplossing lag in een strook neopreenband. Prachtig spul, zeer flexibel en koude werend, van neopreen worden ook duikpakken gemaakt. Ik ontdekte gelijk een bijkomend positief effect. Het dikke aluminium U-profiel dat  boven op de wanden is bevestigd, vormt een koude-brug. Met als gevolg dat er veel vocht op condenseert. Het neopreenband isoleert het aluminium, dus geen condensatie meer. Ik heb daarom  rondom het profiel met de zelfklevende neopreenband bedekt.

Toen ik de cruiser kocht in 2001 moest ik van de verzekering een startonderbreker laten inbouwen. Heeft het altijd goed gedaan. Tot hij ergens in Oostenrijk een paar keer nauwelijks van de blokkade ging. Geen lekker gevoel als je op reis bent. Eén keer ging zelfs tijdens het rijden alle stroom uit.
Een Bosch-garage wilde wel helpen maar had helemaal geen tijd. Ik ben naast de garage zelf op zoek gegaan en vond de onderbrekerunit, die diep weggestopt zat in het dashbord. Als ik aan de stekker zat wilde hij iedere keer wel starten. Het compleet uitbouwen durfde ik niet aan op die plek. Gelukkig  heeft hij het uiteindelijk de hele reis gedaan.

Achteraf, thuis, was het een makkie. Even zoeken welke  kabels weer direct met elkaar verbonden moesten worden, klaar. En gelijk ook een manuele startonderbreker  gemaakt. Een simpele schakelaar die het hele stroomcircuit onderbreekt. En wie het niet weet vindt hem niet snel.

Verder nog naast de gasfles een plek gecreëerd voor de Kelly kettle. Met dat ding kun je in no time anderhalve liter water koken met alles wat maar branden wil en binnen handbereik is: takjes, papier, karton. Je bespaard daarmee veel gas. Maar het past ook helemaal in de stijl van leven die je hebt als je langdurig onderweg bent. 's Morgens vroeg beginnen met een potje thee maken op een klein vuurtje. De kettle klikt mooi vast in een zelfgemaakte houder.

Hier nog wat foto's van de laatste reis. Begonnen in Duitsland op het Buschtaxi Treffen.

De waanzinnige kleur van de Soca rivier in Slovenië

Kamperen in dorpje in Slovenië

Poseren voor het Sella Massief in de italiaanse Dolomieten

Voor iedereen die het blog van begin tot eind aan een stuk door wil lezen http://lcbouw.blogspot.nl

Veel meer foto's op www.imaginature.nl

Kort Afrika-filmpje op YouTube: www.youtube.com/watch?v=xR3gXXp9QDs

Ik ben begonnen met de laatste fase. Zo voelt het in ieder geval. Veel kleine dingetjes die nog moeten. En die lijst wordt nauwelijks kleiner. Dat geeft niet, want ik vind dit de leukste fase, hoewel ooit een keer kunnen zeggen dat het klaar is, wel het doel is.

De twee kokers van het roofrack herbergen, zoals gezegd, ook de vier tentstokken. Omdat de stokken korter zijn dan de kokers zouden ze er te diep in kunnen schuiven waardoor je ze er haast niet meer uit krijgt. Er moest dus een stop komen in de koker aan het einde van de lengte van de stokken. Een blokje hout dat net past naar binnen duwen. Maar hoe die te fixeren, ik wil eigenlijk niet onnodig gaten in de kokers boren. Een oplossing is hem vanaf de andere kant van de koker vast te zetten met pur-bouwschuim. Alleen de spuitmond van mijn purpistool kwam niet diep genoeg in de koker om bij de achterkant van het blokje te komen. Een simpel buisje dat de spuitmond met ruim een halve meter verlengde was de oplossing. De enorme kleefkracht van de pur zal het blokje op zijn plaats houden. 

Bij een buitenkeuken hoort ook een buitenkraan en ik heb kraan/douche uit de oude cruiser weer aangesloten voor gebruik buiten.  Binnen om de hoek van het keukenluik is een haak waar de kraan wordt opgeborgen. Om de kraan buiten op te hangen heb ik een aluminium houdertje gemaakt en die aan de auto gekit.

Bij een kraan is het natuurlijk ook handig om een zeepdispenser te hebben. Ik heb een aluminium beugel gemaakt waar een flacon Unicura precies in past.

Ik kreeg lol in het maken van precies passende beugels en ik had nog twee metalen zakflesjes voor sterke drank. Die hangen nu ook mooi aan de wand in handgemaakte houdertjes.... en met passende vulling.

Zo zijn er nog heel veel dingen die een vaste plek moeten krijgen. Vast in twee opzichten. Dingen moeten  tijdens 4WD ritten niet van de wand vallen. Een schep buiten aan de achterwand moet natuurlijk extra goed bevestigd worden. Aan de onderkant een insteekpocket van aluminium en rubber gemaakt en aan de bovenkant een stukje hoekprofiel met een bout, die in de steel gedraaid is. Lijkt me goed vast zo.

Verder eindelijk raamuitzetters gemaakt. Deze moeten zo plat mogelijk zijn, zowel als het raam dicht is, alswel op iedere open stand. Dit omdat ik het muskietengaas en gordijnen mooi vlak op het kozijn wil hebben. Dat probleem had ik niet zomaar opgelost. Ik kwam uit op een zelf gebogen stangetje dat op drie verschillende punten in een schroefoog op het raamwerk kan vallen. 

 

Dan was er een probleem met de bodems van de lades. Het hardboard dat ik daarvoor had gebruikt was te zwak om de zwaardere dingen te dragen en begon al lelijk door te buigen. Was eigenlijk ook wel te voorspellen geweest. Bij de lade met de IKEA opbergboxen volstaat een aluminium profieltje als versteviging. Voor de lade met de zware pannen e.d. heb ik een extra bodem gemaakt van multiplex, maar daar dan weer gaten in gezaagd. De gaten zijn passend voor een aantal zaken die in de la komen. In de grote ronde uitsparing op de foto past en stapeltje koekepannen. Zo liggen ze vast en rammelen niet. En de bodem is zo weer wat lichter geworden.

Dan iets heel anders. Uit ervaring weet ik dat de zijwand van de camper mooi als windscherm kan dienen, maar door de hoge bodem komt er nog veel wind onder de auto door. Hiervoor heb ik een windscherm gemaakt, dat de contouren van de onderzijde precies volgt en met drukknopen vast te zetten is. Het is een pvc doek, dat nat mag worden. Aan de onderzijde van het doek komen ringen, waar doorheen haringen gestoken kunnen worden. Het windscherm kan het verschil maken tussen wel of niet buiten zitten. En het helpt natuurlijk ook tegen de wind als je buiten aan het koken bent.

Iets wat al een tijdje wachtte op afwerking waren de randen van het keukenluik. Eigenlijk wlde ik geen opstaande rand hebben omdat daar makkelijk vuil achter blijft hangen, maar het ging moeilijk anders. Ik heb het kleinste aluminium hoekprofieltje gekocht 10x10x1 mm. Een stuk netter zo in ieder geval. Het vijlen en zagen van uitsparingen waar slot en scharnieren zitten was nog het meeste werk. 

Het keukenluik heeft ook nog een uitbreiding gekregen in de vorm van een extra keukenblad. Deze steunt op het luik en op een stang die in een buis steekt. Deze buis heb ik in een 'knieholte' van de wielkast gemonteerd. Het is een heel stevige opstelling zo. Om te voorkomen dat het hulpblad opzij kan schuiven en met alles er op naar beneden dondert, heb ik door de stang twee bouten geschroefd en in het blad twee metalen busjes geplaatst. Het blad gaat nu nergens meer heen. 

Met het opbergen wordt het extra blad op het openstaande keukenluik gelegd en samen opgeklapt. Hij klemt mooi achter keukenklepuitzetstanghoudertjes (3 x woordwaarde)

Als de open camperdeur vrij spel heeft slaat hij tegen de voordeur aan bij wind. (Het eerste deukje zit er al ;-( Hij moet daarom voor hij het portier raakt tegengehouden worden. Ik heb zelf een deurvanger gemaakt van hout en aluminium. 

Deze kan ik heel makkelijk aan het roofrack klemmen.

De deur wordt vanzelf gevangen door een nokje op het houten latje. De deur komt alleen weer vrij als je zelf het latje iets naar voren duwt.

Ik heb al jaar en dag oprijblokken om de cruiser een beetje waterpas te zetten. De vraag was waar je ze laat als je rijdt. Buiten leek de beste oplossing, maar alles wat buiten hangt moet ook op slot. Ik heb gekozen om een waterdichte tas op maat te maken van bisonyl, ook wel bekend als vrachtwagendoek. Deze tas heb ik achter op de voorstoel gemonteerd zodat je er makkelijk bij kunt, want ik gebruik ze veel. 

Er komt nog een tweede tas voor nog twee 'kaasblokken' zoals ik ze noem.

 

In het kader van alles moet minstens twee functies hebben, heb ik voor een driepootkrukje dat ik ook altijd bij me heb, een klein tafelblaadje gemaakt. Met 3 alu hoekstukjes aan de onderkant, zodat het blad er niet zomaar afschuift met je net ingeschonken gin-tonics.

De houder voor de buitenstoelen die aan de deur zit, heeft nog een tweede verdieping gekregen. Daar kan dan mooi nog 'iets'  liggen

Wat ik thuis ook heb en erg handig vind, is een zeeppompje met afwasmiddel. Altijd bij de hand en nog fraai ook.

Als we het dan toch over de afwas hebben; ik zag bij IKEA een mooi afdruiprekje. Opklapbaar en binnen te gebruiken met lekbakje. Leek mij ideaal om aan de achterzijde van de camper, vlak bij de buitenkraan, op te kunnen hangen. De twee beugels om het rekje aan een keukenstang te hangen heb ik er af geslepen en in plaats daarvan twee 'sleutelgaten' geboord. Met twee schroeven in de alu rand hangt hij prima. Hij is zo weg te nemen en op te bergen.

Op deze plek een keer geen foto's uit de periode HZJ 1.0 maar in plaats daarvan een nieuwe telg in de familie. Ik heb een HZJ78 gekocht uit 2001 met 244000 kilometer op de teller en in uitstekende staat. Gekocht van dezelfde eigenaar als mijn eerste cruiser. Bijna identiek aan hoe mijn eerste vroeger was.  Hij heeft een lierbumper met Ramsey lier. Verhoogd (belasting)dak wat hem uitermate geschikt maakt voor ombouw tot reiswagen op de originele basis. Het maakt vooral het verschil dat je rechtop binnen kunt zitten, vooral ook de wat langere mensen. Ik heb beide cruisers naast elkaar gezet, zodat ook mooi de veranderingen te zien zijn. 

Ik weet nog niet wat er met de nieuwe cruiser gebeurt. Voor een goed bod mag hij zo weg maar ik zou het natuurlijk leuker vinden om hem voor iemand naar wens tot camper om te bouwen. Roept u maar!!

 

 

 

Voor iedereen die het blog van begin tot eind aan een stuk door wil lezen http://lcbouw.blogspot.nl

Veel meer foto's op www.imaginature.nl

Kort Afrika-filmpje op YouTube: www.youtube.com/watch?v=xR3gXXp9QDs